معاون میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری استان کرمانشاه گفت: "پروژه ی مرمت بنای تاریخی «زیج منیژه» همچنان ادامه می یابد."
ثریا باباخانی در گفتگو با گزارشگر ایسنا در کرمانشاه اعلام کرد: "از سال ۱۳۸۴ به بعد، یکسری کارهای مرمت حفاظتی در این بنا انجام شد. در سال های ۱۳۸۷ و ۱۳۸۸ نیز کار پی یابی این بنا را انجام دادیم، چون در ابتدا این بنا تا ارتفاع سه متری زیر خاک بود."
معاون اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری استان کرمانشاه گفت: "سال گذشته، یک سری مرمت ها همراه با مستندسازی انجام و دیوارها کاملا مرمت شد. امسال نیز علاوه بر ادامه ی مرمت تاق های این بنا، به تملک بخش هایی از آن که هنوز در تملک مالکان محلی است، می پردازیم و در نهایت، کار پی یابی را کامل می کنیم."
اگر چه هنوز هم در ماهيت اين بنا ترديد وجود دارد اما بسياری از باستان شناسان، آن را يك كوشك بين راهی می دانند كه افسانه های بومی آن را با منيژه شاهنامه پيوند داده است.
زيج به چم 'رصدخانه يا تماشاگه' است و مردم بومی بر این باورند که 'زيج منيژه' جایی بوده كه منيژه مدتی در این دژ میزیسته است.
بنای باستانی زيج منيژه در درون بافت روستای پاطاق یکی از بخشهای سرپل ذهاب استان كرمانشاه، دربخش پايين دست تاگ (طاق) گرا و كوه فراخ پاطاق، در نزديك گوردخمه مادی که مردم بومی بآن كل داود هم می گويند، قرار دارد.
اين ساختمان دارای پلان راستگوشه (مستطيل) مانند است كه با بکارگیری از لاشه سنگ و آمیخته گچ ساخته شده است.
در بخش مركزی اين بنا، تالار بزرگی است كه پيرامون آن را راهروهايی دربرگرفته که از سوی راهروهای شمالی به یکسری اتاقهای گوشه جنوبی بنا و از سوی راهرو جنوبی به یکسری اتاق‌های دیگر گوشه  شمالی دسترسيی پيدا میکند. هر يك از راهروهای خاوری و باختری پیرامون تالار هم به راهروی ديگری پایان مییابد كه در فرجام از سوی اين راهروها میتوان به یکسری اتاق‌های گوشه خاوری و باختری بنا دسترسی پيدا كرد.
در گذشته هر گوشه ی دژ ۳۰ پَرواره (حُجره) داشته است، که هر پرواره دارای طاق های گهواره ای گونه بوده اند با اين حال از اين پرواره های استوار و باشكوه، امروز تنها دو پرواره تا اندازه ای سالم بجا مانده است.
اگرچه تاريخ چندان روشنی در باره اين دژ وجود ندارد اما ساخت و ساز بنا، بویژه سبک درگاه‌ها و قوسها و همچنين پوشش سقف فضاها نشان میدهد كه زيج منيژه بیگمان در سده پایانی دوره ساسانی برپا شده است.
میگويند زيج منيژه در روزگار آباداني دژی چهارگوشه مانند بوده است كه هر گوشه آن در اندازه های ۷۰ در ۵۰ متر آرایش داده شده و در ميانه اين دژ، سازه چهارگوش مانند ديگری كه گمان میرود ارگ دژ بوده است، به ابعاد ۴۸ در ۴۸ متر ساخته شده كه هنوز هم میتوان بازمانده های آن را دید.
دروازه دژ در گوشه باختری قرار داشته و در گوشه خاوری، هنوز هم بازمانده های جريان آب ديده میشود كه پایان آن آشکار نيست.
در هر گوشه دژ يك برج و بارو پدافندی بوده و در بين هر دو گوشه دو برج كوچكترتر وجود داشته است.
سازمان میراث فرهنگی استان کرمانشاه در بین دیگر استانهای ایران کارنامه بهتری را تاکنون ارائه داده است، زیرا که کادر اجرایی آن از افراد متخصص و کاردان ساخته شده است. این در حالیست که استان خوزستان بدترین کارنامه در مسائل میراث فرهنگی در ایران را بخود اختصاص داده است، بویژه در زمان ریاست محمد صادقی بیشترین ویرانیها و نابودیهای آثار ملی در خوزستان بوقع پیوست. از محمد صادقی بعنوان یکی از فاسدترین و ناشایسته ترین روسای میراث فرهنگی در ایران نامبرده میشود که بسیاری از باستانشناسان و دوستداران میراث فرهنگی خواهان دادگاهی شدن نامبرده بجرم فساد و نابودی آثار ملی کشور میباشند.
سی. ای. آی. اس. (لندن) - معاون میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری استان کرمانشاه گفت پروژه ی وینارش (مرمت) دژ ساسانی 'زیج منیژه' همچنان ادامه می یابد.

Zij_Manidzeh9.jpg


ثریا باباخانی در گفتگو با گزارشگر ایسنا در کرمانشاه اعلام کرد: "از سال ۱۳۸۴ به بعد، یکسری کارهای مرمت حفاظتی در این بنا انجام شد. در سال های ۱۳۸۷ و ۱۳۸۸ نیز کار پی یابی این بنا را انجام دادیم، چون در ابتدا این بنا تا ارتفاع سه متری زیر خاک بود."

معاون اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری استان کرمانشاه گفت: "سال گذشته، یک سری مرمت ها همراه با مستندسازی انجام و دیوارها کاملا مرمت شد. امسال نیز علاوه بر ادامه ی مرمت تاق های این بنا، به تملک بخش هایی از آن که هنوز در تملک مالکان محلی است، می پردازیم و در نهایت، کار پی یابی را کامل می کنیم."

اگر چه هنوز هم در کاربرد اين بنا ترديد وجود دارد اما بسياری از باستان شناسان، آن را يك كوشك بين راهی می دانند و افسانه های بومی آن را به منيژه یار فرهاد شاهنامه پيوند میدهد.

زيج به چم 'رصدخانه يا تماشاگه' است و مردم بومی بر این باورند که 'زيج منيژه' جایی بوده كه منيژه مدتی در این دژ میزیسته است.

Zij_Manidzeh.jpg


بنای باستانی زيج منيژه در درون بافت روستای 'پاطاق' یکی از بخشهای سرپل ذهاب استان كرمانشاه، دربخش پايين دست تاگ (طاق) گرا و كوه فراخ پاطاق، در نزديك گوردخمه مادی که مردم بومی بآن كل داود هم می گويند، قرار دارد.

اين ساختمان دارای پلان راستگوشه (مستطيل) مانند است كه با بکارگیری از لاشه سنگ و آمیخته گچ ساخته شده است.

در بخش مركزی اين بنا، تالار بزرگی است كه پيرامون آن را راهروهايی دربرگرفته که از سوی راهروهای شمالی به یکسری اتاقهای گوشه جنوبی بنا و از سوی راهرو جنوبی به یکسری اتاق‌های دیگر گوشه  شمالی دسترسيی پيدا میکند. هر يك از راهروهای خاوری و باختری پیرامون تالار هم به راهروی ديگری پایان مییابد كه در فرجام از سوی اين راهروها میتوان به یکسری اتاق‌های گوشه خاوری و باختری بنا دسترسی پيدا كرد.

در گذشته هر گوشه ی دژ ۳۰ پَرواره (حُجره) داشته است، که هر پرواره دارای طاق های گهواره ای گونه بوده اند با اين حال از اين پرواره های استوار و باشكوه، امروز تنها دو پرواره تا اندازه ای سالم بجا مانده است.

اگرچه تاريخ چندان روشنی در باره اين دژ وجود ندارد اما ساخت و ساز بنا، بویژه سبک درگاه‌ها و قوسها و همچنين پوشش سقف فضاها نشان میدهد كه زيج منيژه بیگمان در سده پایانی دوره ساسانی برپا شده است.

میگويند زيج منيژه در روزگار آباداني دژی چهارگوشه مانند بوده است كه هر گوشه آن در اندازه های ۷۰ در ۵۰ متر آرایش داده شده و در ميانه اين دژ، سازه چهارگوش مانند ديگری كه گمان میرود ارگ دژ بوده است، به ابعاد ۴۸ در ۴۸ متر ساخته شده كه هنوز هم میتوان بازمانده های آن را دید.

دروازه دژ در گوشه باختری قرار داشته و در گوشه خاوری، هنوز هم بازمانده های جريان آب ديده میشود كه پایان آن آشکار نيست.

در هر گوشه دژ يك برج و بارو پدافندی بوده و در بين هر دو گوشه دو برج كوچكترتر وجود داشته است.

سازمان میراث فرهنگی استان کرمانشاه در بین دیگر استانهای ایران کارنامه بهتری را تاکنون ارائه داده است، زیرا که کادر اجرایی آن از افراد متخصص و کاردان ساخته شده است. این در حالیست که استان خوزستان بدترین کارنامه در مسائل میراث فرهنگی در ایران را بخود اختصاص داده است، بویژه در زمان ریاست محمد صادقی بیشترین ویرانیها و نابودیهای آثار ملی در خوزستان بوقع پیوست. از محمد صادقی بعنوان یکی از فاسدترین و ناشایسته ترین روسای میراث فرهنگی در ایران نامبرده میشود که بسیاری از باستانشناسان و دوستداران میراث فرهنگی خواهان دادگاهی شدن نامبرده بجرم فساد و نابودی آثار ملی کشور میباشند.

Zij_Manidzeh2.jpg

 

Zij_Manidzeh3.jpg

 


به همباگی گذاشتن این گزارش در

 
تاربرگ کانون در فیسبوک و تویتر